Zapraszamy
na strony czasopism wydawnictwa:

Rolniczy Przegląd TechnicznyNowoczesna UprawaRolnik DzierżawcaHoduj z głową bydłoHoduj z głową świnieAgroenergetyka


Sonda
Czy rosyjskie embargo pogłębi kłopoty polskiego rynku mleczarskiego?
 
Tak
Nie
Nie mam zdania


Text
Text
Artykuł z numeru: 2/2010
Redlica pod kontrolą
 
Jednym z podstawowych kryteriów jakościowych pracy siewnika rzędowego jest umieszczenie wysiewanych nasion na pożądanej głębokości. Po przejechaniu określonego odcinka pola, powinniśmy sprawdzić i ewentualnie skorygować ustawienia.


 
Siewniki rzędowe wyposażone są w różne rodzaje redlic, którą stanowią główne ogniwo wpływające na głębokość umieszczenia nasion w glebie. Rozróżniamy redlice stopkowe zwane też piersiowymi, bądź płozowymi, talerzowe zwane tarczowymi oraz dłutowe zwane też radełkowymi. Najłatwiej zagłębiają się w glebę redlice radełkowe, ale gorzej utrzymują zadaną głębokość pracy. Najstabilniej w glebie podążają z kolei redlice tarczowe. Niezależnie od zastosowanego zespołu żłobiącego bruzdę na głębokość pracy wpływają także elementy wspomagające pracę redlicy oraz odpowiednio ustawiony ich docisk do podłoża. Jednakowa głębokość umieszczenia nasion pod powierzchnią gleby przyczynia się do równomiernych wschodów, a to z kolei pozwala uzyskać wyższy plon i ułatwia późniejsze zabiegi pielęgnacyjne, np. oprysk. Oczywiście głębokość pracy musi być nie tylko na całym polu wyrównana, ale także odpowiednia. Aby spełnić te wymagania należy właściwie wyregulować siewnik. Nie ma jednej uniwersalnej recepty dla wszystkich maszyn. Dlatego np. przesiadając się z jednego siewnika na inny trzeba uważnie zapoznać się z instrukcją obsługi. Istnieją jednak pewne zalecenia uniwersalne.
 
Powstrzymać nurkowanie
 
Ustawienie głębokości pracy klasycznego siewnika jest w zasadzie wypadkową trzech regulacji – pozycji belki redlicowej względem ramy siewnika, docisku redlic oraz regulacji ich podparcia. W znaczeniu statycznym wystarczyłoby dokonać tylko pierwszej nastawy. Należy jednak uwzględnić przede wszystkim warunki glebowe panujące na danym polu, które mogą się zmieniać w trakcie pracy. W niektórych przypadkach ustawienia mogą być zgrupowane. W najbardziej popularnych w naszym kraju siewnikach Poznaniak produkcji Unii Famarol (dawnej Rolmasz Kutno) nastawę głębokości pracy i docisk centralny wykonuje się za jednym zamachem za pomocą gwintowanego wrzeciona zakończonego korbą. Z kolei ustawienie punktu podparcia należy dla każdej redlicy dokonać indywidualnie poprzez umieszczenie odpowiednich ograniczników. Ta ostatnia regulacja zapobiega zagłębieniu się zespołów tworzących bruzdę poniżej ustalonego stanu. Redlica ma bowiem tendencję do nurkowania w glebie podczas natrafienia na mniej zwięzłą glebę. Jest to spowodowane m.in. dociskaniem zespołu wysiewającego do podłoża, które ma z kolei zapobiegać sytuacji odwrotnej, czyli wypłycania siewu. W przypadku regulacji Poznaniaka podczas zwiększenia głębokości pracy automatycznie wzrasta nacisk redlic na glebę. Praktycznie w każdym siewniku istnieje możliwość indywidualnej regulacji docisku każdego zespołu poprzez naciąg bądź skrócenie sprężyn. Jest to przydatne w rzędach, po których wcześniej podążały koła ciągnika. Ugnieciona po śladach opon gleba wymaga zwiększenia docisku redlic. Ma to mniejsze znaczenie w przypadku stopkowych zespołów tworzących bruzdę na nasiona.
 


Redlice dzielą się na stopkowe (z lewej) zwane też piersiowymi, bądź płozowymi, talerzowe zwane tarczowymi (w środku)oraz dłutowe zwane też radełkowymi. Najłatwiej zagłębiają się w glebę redlice radełkowe, ale gorzej utrzymują zadaną głębokość pracy. Najstabilniej w glebie podążają z kolei redlice tarczowe.
 
Zdalny docisk
 
Młodszy brat Poznaniaka – Polonez – w ostatnim czasie został zmodernizowany. Trzy składowe regulacje dotychczas odbywały się identycznie jak w modelu Poznaniak. Aktualnie jednoczesne ustawianie głębokości oraz docisk centralny zostały rozdzielone. Pierwszą funkcję połączono z kolei z ustalaniem punktu podparcia redlicy i wykonuje się ją mechanicznie przy pomocy śruby rzymskiej. Centralne naciąganie sprężyn dociskających zespoły żłobiące bruzdkę regulowane jest z kolei zdalnie siłownikiem hydrostatycznym. Jest to bardzo wygodne rozwiązanie na glebach mozaikowych, które pozwala na lżejszych odcinkach pola zmniejszyć docisk, dzięki czemu redlice łatwiej się odchylają względem ramy siewnika na skutek natrafienia na kamień lub inną przeszkodę. Odwrotnie postępujemy na zwięzłych odcinkach gleby. Ustawiając punkt podparcia nie należy się kierować się….
 


Mechaniczne siewniki do siewu mulczowego lub bezpośredniego z reguły nie posiadają regulacji docisku oraz podparcia redlic. Do tej grupy zaliczyć można Ideę Unii Kraj czy Demeter Multiseed duńskiej firmy Kongskilde.
 


Obecnie prędkości robocze niektórych siewników dochodzą do 15 km/h i więcej. W przypadku agregatów uprawowosiewnych takie tempo narzuca sekcja uprawowa.


Więcej na łamach RPT 02/2010

Przemysław Olszewski
Zdjęcia autor, RPT, firmowe

 
 
 
© 2013 copyright APRA, wszelkie prawa zastrzeżone

Warning: include_once(content/info/popText.php): failed to open stream: No such file or directory in /home/virtualki/97732/rpt/index.php on line 254 Warning: include_once(): Failed opening 'content/info/popText.php' for inclusion (include_path='.:/usr/share/pear:/usr/share/php') in /home/virtualki/97732/rpt/index.php on line 254